1917 ஆம் ஆண்டின் தொடக்கத்தில் ரஷ்யாவை முன்னூறு ஆண்டுகளுக்கு மேலாக ரோமனோவ் வம்ச ஜார் மன்னர்கள் ஆண்டு வந்தனர். அதே ஆண்டின் இறுதியில், உலகின் முதல் கம்யூனிஸ்ட் அரசு என்று தன்னை அறிவித்துக்கொண்ட ஒரு புதிய ஆட்சி அங்கே அதிகாரத்தில் இருந்தது. வெறும் எட்டு மாதங்களில் நடந்த இரண்டு புரட்சிகள், இருபதாம் நூற்றாண்டின் உலக அரசியலையே மாற்றி அமைத்தன.

ஒரு குறிப்பு: இரண்டு நாள்காட்டிகள்

1917-இல் ரஷ்யா பழைய ஜூலியன் நாள்காட்டியைப் பின்பற்றியது; அது மேற்கத்திய கிரிகோரியன் நாள்காட்டியைவிட 13 நாட்கள் பின்தங்கியிருந்தது. அதனால்தான் மார்ச்சில் நடந்த புரட்சி "பிப்ரவரிப் புரட்சி" என்றும், நவம்பரில் நடந்தது "அக்டோபர் புரட்சி" என்றும் அழைக்கப்படுகின்றன. இந்தக் கட்டுரையில் இரண்டு தேதிகளையும் குறிப்பிடுகிறோம்.

கொதிநிலையில் ஒரு பேரரசு

இருபதாம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் ரஷ்யா ஒரு மாபெரும் ஆனால் பின்தங்கிய பேரரசு. மக்களில் பெரும்பான்மையினர் ஏழை விவசாயிகள்; 1861 வரை அவர்களில் பலர் நிலப்பிரபுக்களுக்குக் கட்டுப்பட்ட "சேர்ஃப்"களாக இருந்தனர். நகரங்களில் வேகமாக வளர்ந்த தொழிற்சாலைகளில் தொழிலாளர்கள் மோசமான நிலைமைகளில் உழைத்தனர். ஜார் இரண்டாம் நிக்கோலஸ் தனது முழுமையான அதிகாரத்தை விட்டுக்கொடுக்க விரும்பவில்லை.

1905-இல் ஜப்பானிடம் அடைந்த தோல்வியும், அதே ஆண்டு செயின்ட் பீட்டர்ஸ்பர்க்கில் அமைதியாக மனு அளிக்க வந்த தொழிலாளர்கள் மீது துருப்புகள் சுட்ட "இரத்த ஞாயிறு" சம்பவமும் முதல் புரட்சி அலையைக் கிளப்பின. ஜார் "டூமா" என்ற நாடாளுமன்றத்தை அமைக்க ஒப்புக்கொண்டாலும், அதன் அதிகாரங்களைப் பின்னர் குறைத்தார். 1914-இல் தொடங்கிய முதல் உலகப் போர் இறுதி அடியாக அமைந்தது. போர்முனையில் பெரும் இழப்புகள், நகரங்களில் உணவுப் பற்றாக்குறை, பணவீக்கம் ஆகியவை மக்களின் பொறுமையைச் சோதித்தன. அரசவையில் மர்ம சாமியார் ரஸ்புடினின் செல்வாக்கு அரச குடும்பத்தின் மதிப்பை மேலும் குலைத்தது.

பிப்ரவரிப் புரட்சி: ஜாரின் வீழ்ச்சி

1917 பிப்ரவரி 23 (புதிய நாள்காட்டியில் மார்ச் 8, சர்வதேச மகளிர் தினம்) அன்று, அப்போது "பெட்ரோகிராட்" என அழைக்கப்பட்ட தலைநகரில் ரொட்டிக்காக வரிசையில் நின்ற பெண்களும் தொழிலாளர்களும் வேலைநிறுத்தம், போராட்டங்களில் இறங்கினர். சில நாட்களில் போராட்டம் நகரம் முழுவதும் பரவியது. மிக முக்கியமாக, கூட்டத்தைக் கலைக்க அனுப்பப்பட்ட வீரர்களே போராட்டக்காரர்களுடன் சேர்ந்தனர். ராணுவத்தின் ஆதரவை இழந்த நிக்கோலஸ், 1917 மார்ச் 2 (புதிய நாள்காட்டியில் மார்ச் 15) அன்று பதவி விலகினார். மூன்று நூற்றாண்டு ரோமனோவ் ஆட்சி முடிவுக்கு வந்தது.

அதன் பிறகு இரட்டை அதிகார நிலை உருவானது. ஒருபுறம் டூமா உறுப்பினர்கள் அமைத்த "தற்காலிக அரசு"; மறுபுறம் தொழிலாளர், வீரர்களின் பிரதிநிதிகள் கொண்ட "சோவியத்" (மன்றம்). தற்காலிக அரசு போரைத் தொடர்ந்தது; நிலச் சீர்திருத்தத்தைத் தள்ளிப்போட்டது. மக்களின் அதிருப்தி வளர்ந்தது. ஜூலையில் தற்காலிக அரசின் தலைவரான அலெக்சாண்டர் கெரென்ஸ்கி, ஆகஸ்ட் இறுதியில் தளபதி கோர்னிலோவின் தோல்வியடைந்த ராணுவ நகர்வைச் சமாளிக்க இடதுசாரி அமைப்புகளின் உதவியை நாட வேண்டியிருந்தது. அந்த நெருக்கடியில் போல்ஷெவிக்குகள் ஆயுதம் பெற்றதோடு, பெட்ரோகிராட், மாஸ்கோ சோவியத்துகளில் பெரும்பான்மையையும் கைப்பற்றினர்.

லெனினும் அக்டோபர் புரட்சியும்

வெளிநாட்டில் நாடுகடத்தப்பட்டிருந்த போல்ஷெவிக் கட்சித் தலைவர் விளாதிமிர் லெனின், 1917 ஏப்ரலில் ஜெர்மனி ஏற்பாடு செய்த ரயிலில் ரஷ்யாவுக்குத் திரும்பினார். "அமைதி, நிலம், ரொட்டி" என்ற அவரது எளிய முழக்கம், போரால் சோர்ந்த வீரர்களையும் விவசாயிகளையும் தொழிலாளர்களையும் ஈர்த்தது. லியோன் ட்ரொட்ஸ்கி போல்ஷெவிக் ஆயுதப் படைகளை ஒருங்கிணைத்தார்.

1917 அக்டோபர் 24–25 (புதிய நாள்காட்டியில் நவம்பர் 6–7) இரவில், போல்ஷெவிக் படைகள் பெட்ரோகிராடின் பாலங்கள், தொலைத்தொடர்பு மையங்கள், ரயில் நிலையங்களைக் கைப்பற்றின. தற்காலிக அரசு இயங்கிய குளிர்கால அரண்மனை கைப்பற்றப்பட்டது. பின்னாளில் திரைப்படங்கள் சித்தரித்ததைப் போன்ற பெரும் போர் அல்ல அது; ஒப்பீட்டளவில் குறைந்த இரத்தக்களரியுடன் அதிகார மாற்றம் நடந்தது. அதிகாரம் சோவியத்துகளிடம் மாற்றப்பட்டதாக அறிவிக்கப்பட்டது.

உள்நாட்டுப் போரும் சோவியத் ஒன்றியமும்

புதிய அரசின் முதல் நடவடிக்கைகள் வேகமாக இருந்தன:

  • நிலப்பிரபுக்களின் நிலம் பறிமுதல் செய்யப்பட்டு விவசாயிகளுக்குப் பகிரப்படும் என அறிவிப்பு
  • 1918 மார்ச்சில் ஜெர்மனியுடன் பிரெஸ்ட்-லிட்டோவ்ஸ்க் ஒப்பந்தம்; பெரும் நிலப்பரப்பை இழந்து போரிலிருந்து விலகல்
  • வங்கிகள், பெரும் தொழிற்சாலைகள் தேசியமயம்
  • தலைநகர் மாஸ்கோவுக்கு மாற்றம்; மேற்கத்திய நாள்காட்டி ஏற்பு

ஆனால் 1918 ஜனவரியில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அரசியல் நிர்ணய சபையில் போல்ஷெவிக்குகள் பெரும்பான்மை பெறாததால், அதைக் கலைத்தனர். விரைவில் போல்ஷெவிக் "செம்படை"க்கும், பல்வேறு எதிர்ப்புக் குழுக்களின் "வெண்படை"க்கும் இடையே கொடூரமான உள்நாட்டுப் போர் வெடித்தது. 1918 ஜூலையில் முன்னாள் ஜார் நிக்கோலஸும் அவரது குடும்பத்தினரும் யெகடெரின்பர்க்கில் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டனர். போர், பஞ்சம், நோய், அடக்குமுறை ஆகியவற்றால் இந்தக் காலத்தில் உயிரிழந்தோர் எண்ணிக்கை குறித்த மதிப்பீடுகள் பெரிதும் வேறுபடுகின்றன; பல மில்லியன் பேர் இறந்ததாக வரலாற்றாசிரியர்கள் கருதுகின்றனர். போல்ஷெவிக்குகள் வென்று, 1922 டிசம்பரில் சோவியத் சோசலிசக் குடியரசுகளின் ஒன்றியத்தை (USSR) நிறுவினர்.

நீண்ட நிழல்

ரஷ்யப் புரட்சி உலகெங்கும் தொழிலாளர் இயக்கங்களுக்கும் காலனி எதிர்ப்புப் போராட்டங்களுக்கும் உத்வேகம் அளித்தது. அதே சமயம், சமத்துவ வாக்குறுதியுடன் தொடங்கிய அந்த அரசு, குறிப்பாக ஸ்டாலின் காலத்தில், ஒற்றைக் கட்சி சர்வாதிகாரமாகவும் கடும் அடக்குமுறை ஆட்சியாகவும் மாறியது. 1991-இல் சோவியத் ஒன்றியம் கலைந்தது; ஆனால் 1917-இன் கேள்விகள் இன்றும் வரலாற்றாசிரியர்களிடையே விவாதிக்கப்படுகின்றன.

ஆதாரங்கள்